Het seizoen 2020 is een bijzondere geworden, waarin helaas een groot aantal Molritten afgelast moest worden.

Toen rond 1 juli de maatregelen omtrent Covid-19 enigszins verruimd werden, heeft de toercommissie met grote inzet het toch voor elkaar gekregen om het molpeloton een (aangepast) programma in groepsverband te laten rijden.

Jammer genoeg was het kleine beetje vrijheid om met de groep te rijden van korte duur, met als gevolg dat de laatste ritten helaas ook weer afgelast moesten worden.

Uiteindelijk konden we toch nog 18 officiële ritten van de originele agenda van 43 Molritten / 49 Supermolritten laten doorgaan.

Normaal gesproken wordt na het fietsseizoen een klassement opgesteld, herinneringen uitgedeeld en de Molritten- en Supermolkampioen gehuldigd.

Tevens wordt er een certificaat met eindstand in het klassement (en het aantal ritten en kilometers die je in het seizoen gefietst hebt) overhandigd.

Dat hebben we dit jaar vanwege de Covid-19 maatregelen nog niet kunnen doen.

Vanwege bovenstaande zijn we tot een andere afsluiting van het seizoen 2020 gekomen. Dit jaar doen we dat door het publiceren van het overzicht van het verreden aantal Molritten, zonder daar een kampioen bij te huldigen en wordt het zo felbegeerde shirt “Molrittenkampioen” niet uitgereikt. In plaats daarvan zal een herinnering worden uitgereikt zodra daar een mogelijkheid toe is.
Klik hier voor het overzicht.

Aangezien er geen buitenritten verreden zijn, is er geen overzicht van de “Supermol”.

Daarnaast krijgt iedereen die dit jaar heeft meegefietst (en gescand) een passende herinnering aangeboden. Er wordt gekeken hoe dit corona-proof geregeld kan worden dus wordt vervolgd...

En tenslotte, maar niet minder waardevol, ontvang je via email jouw persoonlijke (digitale) certificaat die je desgewenst zelf kan printen.

De websitecommissie heeft dit met de nodige inspanning mogelijk gemaakt, waarvoor dank.

Voor volgend jaar hopen we uiteraard net als iedereen op een “normaal” seizoen dat in ieder geval minder geplaagd wordt door Covid-19.

Blijf gezond en hopelijk kunnen we elkaar in het nieuwe seizoen weer op een meer regelmatige basis bij de club zien.

Sportieve groeten

de toercommissie en het bestuur

Omdat het op 8 augustus een extreem warme dag beloofde te worden, zaten twee Mol dames ruim voor 7.00 uur op de fiets. Veer “De Biesbosch” bleek die dag helaas pas om 10.00 uur te vertrekken vanaf Kop van ’t Land, waardoor werd besloten de voorgenomen route tegen de klok in te fietsen.  

Vroeg vertrekken heeft zo z’n voordelen. Je hoort en ziet vele vogels, het ruikt fris, het licht is prachtig en het is vooral heel stil op de weg. Zo stil dat Gaby, die ter voorbereiding op de warmte van tevoren blijkbaar iets te veel water had gedronken, dacht even ongestoord een sanitaire stop te kunnen houden. Er kwamen echter drie heren op een racefiets voorbij, waarvan er uitgerekend een bij Berni stopte en een praatje begon te maken. Gehaast haar broek ophijsend, voelde Gaby nog net dat ze gestoken werd door een insect en stapte bovendien in de brandnetels. Azaron smerend, voegde ze zich bij Berni, wiens gesprekspartner een gelovig man bleek. Hij droeg niet alleen een wielershirt met tekst ter promotie van Jezus erop maar vouwde bovendien de handen en begon hardop voor hen te bidden.

Nog enigszins verbaasd vervolgden de dames, lacherig, via Lage Zwaluwe en Drimmelen hun weg naar Geertruidenberg. Daar aangekomen was de horeca, vanwege het vroege tijdstip, nog lang niet open. De bewoner van een monumentaal pand (uit ca. 1850 waarvan de oorspronkelijke functie een kerkelijke dienstwoning was) aan het plein, die zijn krant aan het lezen was, kon niet zeggen of er elders wel iets open was. De dames maakten van de gelegenheid gebruik om het beeld van Sint Gertrudis voor de Geertruidskerk eens nader te bekijken. Tot hun verrassing kwam de echtgenote van de man naar buiten en vroeg of zij koffie wilden. Er werden stoeltjes van binnen gehaald en, op veilige afstand neer gezet. Ze mochten zelfs kiezen uit gewone koffie of cappucino.

Na deze gezellige ontmoeting en onverwachte traktatie reden Berni en Gaby verder via Werkendam en zochten een bankje om hun boterham te eten. Bij het zien van een bord dat duidde op de aanwezigheid van bijen, besloten ze een aantal kilometers  door te rijden. Ongetwijfeld kennen jullie het gevoel en geluid van een bij of hommel die tijdens het fietsen tegen je aan vliegt. Dat overkwam de dames ook. Vrijwel tegelijkertijd. Berni reed voorop. “Pok! Pok! Pok! Pok! Pok!”, klonk het. Tegen de helm, in het gezicht, tegen de romp, armen en benen. Al snel realiseerden ze zich wat er gaande was. Bijen! Ze reden midden in een bijenzwerm. “Mond dicht, niet stoppen, vooral door fietsen, op hoop van zegen! ”, dachten zowel Gaby als Berni, zonder een woord met elkaar te wisselen. Of de zwerm met hen mee vloog is onbekend, maar het leek een eeuwigheid te duren voordat het stil was en ze eruit waren.

Een stuk verderop kwamen ze op adem. Nog nooit hadden ze zoiets meegemaakt. Wat was dat eng! Gelukkig was geen van hen gestoken. Al speculerend fietsten ze verder: “Was het een straf omdat ze die ochtend toch wel grapjes hadden gemaakt? Waren ze juist beschermd? Of was het gewoon toeval?”.

Het was in ieder geval een dag met bijzondere ontmoetingen. Op de veerpont wachtte een laatste verrassing toen Berni haar knipkaart voor de overtocht aanbood…

Gaby Gijbels

In het vorige ritverslag konden jullie lezen dat de dames vanuit Grevelingen een mooie tocht door Zeeland gemaakt hebben. Maar…je kunt natuurlijk ook vanuit huis naar de Grevelingen fietsen. Op een mooie zomerdag eind juli (21 graden, zonnetje, wel wind) werd het idee omgezet in daden. De Garmin dame had de route gemaakt en vanaf de Zwijndrechtse brug vertrok het viertal langs de Kil richting Moerdijk. De stemming was opperbest; het plan was om halverwege natuurlijk ergens te stoppen voor koffie met jawel een taartje. Maar in de buurt van Oudenbosch begonnen Bmol en Bmol al heel hard te roepen dat ze zo’n leuk terrasje wisten maar de Garmin dame was Oost-Indisch doof en trapte gewoon door. Bij Steenbergen was de boel niet meer te houden en hebben we een superplekje (Corona proof) gevonden op de Grote Markt met uitzicht op een imposant kerkgebouw. Als een volleerde gids wist Ymol te vertellen dat dit de Sint Gummaruskerk was. 

Buikjes en bidons weer gevuld, ging de reis verder richting oversteek Schelde Rijnkanaal om vervolgens over de 7 kilometer lange Philipsdam te fietsen. Amol nam de rol van gids over en suggereerde dat het een goede afwisseling zou zijn om de uitkijktoren (heel veel traptreden!) bij de Krammersluizen te beklimmen. Ymol keek wat bedenkelijk, heeft het niet zo op hoogtes, en opperde om op de fietsen te passen. Fietsschoenen uit en naar boven klimmen om van een prachtig uitzicht te genieten over de wijde omgeving en vooral over de imposante Krammersluizen. Het toeval wil dat daar net iemand stond met een mooie Canon EOS550D camera. Gmol wierp haar charmes in de strijd en regelde spontaan een foto shoot voor ons. De foto’s mogen met toestemming van de fotograaf Jan den Hartog, gebruikt worden voor DTC de Mol publicatie. 

Tussen Oude Tonge en Achthuizen was er een omleiding die niet echt goed stond aangegeven (althans dat vonden wij). De Garmin dame raakte weer even in paniek maar Ymol nam resoluut de leiding en besliste dat we omleiding A zouden volgen. Uiteindelijk weer op bekend terrein en verder dus maar via Haringvliet naar de Hoeksche Waard. Bij de Banaan nog even water getapt en koffie gedronken. De wind en de kilometers begonnen hun tol te eisen en via wat binnen weggetjes werd er koers gezet naar de Heinenoord tunnel en langs de Oude Maas maar Zwijndrecht waar de reis eindigde op terras in de tuin in de zon. Lekker even nagenieten van deze prachtige dag!

Ada uit de Bosch

Ineens een lege agenda. Streep door geplande sportevenementen, sportschool gesloten, zwembad dicht. Gelukkig mochten we wel fietsen. En dat heb ik volop gedaan. Eerst alleen, wat later op de MTB met broer en met een vast groepje Mol dames
(uiteraard alles met in achtneming van de geldende regels).
De zorgzaamheidsfactor lag erg hoog in de groep: de ene keer zeulde de ene dame een thermoskan met koffie en bekertjes mee (en handgel!), de andere keren kwamen er heerlijk zelfgebakken cake of zelfgemaakte sportrepen tevoorschijn uit de rugzakjes. Al snel kwam er “verlichting” en konden we ons verheugen op “coffee to go” bij benzinestations of cafeetjes onderweg.

Al met al toch ook redelijk wat kilometers gemaakt en toen per 1 juni de terrasjes weer open mochten, vonden we dat we klaar waren voor een soort “supermol rit”. Twee dames hadden de rit deels voor verkend zodat we moeiteloos de kleine paadjes in de Krimpenerwaard kenden en niet verkeerd reden.  Op een warme en zonovergoten dag bij Kinderdijk op de pont en zo naar het Groene Hart om via een schitterende route uit te komen bij één van mooiste terrasjes aan de Nieuwkoopse Plassen. De beloning laat zich raden: koffie met gebak en uitzicht op de Noord Plas.

Op de terugweg werd het echt erg warm zodat we genoodzaakt waren nog een water/terras stop te maken en via de pont bij Bergambacht gingen we weer richting huis. De fanatiekste dame reed nog een klein ommetje en kwam toen precies op 150 km uit. Ik bleef steken op 143. Mooi toch?

We hadden de smaak goed te pakken. Op de site van Fietssport zagen we een leuke route voorbij komen in Zeeland. Dus met 2 auto’s en voorzien van mondkapjes naar de Grevelingen dam, waar we starten (en ja eerst koffie, nee, geen gebak). De route ging met de klok mee naar St. Philipsland, Tholen naar Zuid-Beveland. Het was een schitterende route; er was wel veel wind. Het lijkt wel of ZW 4-5 in Zeeland nog harder is dan hier in de polder. Lekker beuken tegen de wind in! De Garmin dame had de rest windje mee beloofd aan het einde van de tocht maar eerst nog verder richting noordwesten. Gelukkig kwamen we een heus fietscafé tegen in het dorpje Oostdijk waar ze koffie met jawel heerlijk zelfgemaakte appeltaart hadden. Verder maar, oversteek kanaal en in Kapelle raakte de Garmin de kluts een beetje kwijt. De Garmin dame werd hier wat nerveus van maar, op alles voorbereid, hadden we ook een ouderwetse kaart bij ons. Zo gingen we via ’s Heer Hendrikskinderen (wat een schitterende naam) richting noorden om uiteindelijk via de Zeeland brug weer in de buurt van Bruinisse (en dus de auto) uit te komen. Dames B en Gmol gingen met de wind in de rug (jawel, eindelijk) snoeihard de brug over en waren al snel uit zicht. A en Ymol vlogen iets minder hard en ik wilde persé iets doen wat je tijdens de Baleco tour nooit kon doen: midden op de brug stoppen om te genieten van deze enorm imposante Oosterschelde. En het verplichte fotomoment natuurlijk; wel goed vasthouden want je werd bijna letterlijk van de brug afgeblazen.

Met uitzicht op de Grevelingen nog even heerlijk nagenoten met een verfrissing en toen moe maar zeer tevreden naar huis.

Ada uit de Bosch

Dordtse fietspaden en dijken overspoeld met wielrensters

Wielrennen, het is misschien wel één van de populairste uitlaatkleppen tijdens de coronacrisis. En met name vrouwen hebben de fiets de laatste tijd helemaal gevonden. Ook op fietspaden en dijken op het Eiland van Dordt komt steeds vaker een vrouwelijke wielrenner gespot.

"Dat heb ik ook gezien, dat is ook bevestigd door artikelen die ik erover gelezen heb", erkent Ada uit de Bosch van de Dordtse Wielervereniging DTC De Mol de toename. "Ik denk dat het komt doordat de sportscholen een hele tijd dicht zijn geweest. En zeker als het mooi weer wordt is de drive om naar buiten te gaan er gewoon. Wat ligt er dan meer voor de hand dan een fiets?"

Volgens Uit de Bosch zit het vrouwenwielrennen bij DTC De Mol al een aantal jaar in de lift. "We hebben bij onze vereniging dertig vrouwelijke leden. We zien ook bij onze jaarlijkse beginnerscursus Start to bike de laatste twee/drie jaar daar voor 90 tot 95 procent vrouwen aan meedoen."

Informatie bron RTV Dordrecht.

Klick < Hier > voor het hele verhaal.

Het heeft Zijne Majesteit koning Willem Alexander behaagt om Wout Borman te benoemen tot lid in de Orde van Oranje Nassau.

Tijdens de Algemene Leden Vergadering van de OMNI/DSV de Mol was de burgermeester van Papendrecht aanwezig om Wout Borman het lintje op te spelden dat je ontvangt wanneer je toetreedt tot dit selecte gezelschap.

Wout ontving het lintje voor zijn jarenlange inzet als penningmeester voor de OMNI, zijn begeleiding van de vrijwilligers van de OMNI als mede natuurlijk zijn inzet voor de DTC. Ik mag ervan uitgaan dat de meeste mensen wel weten dat Wout jarenlang voorrijder nummer 1 van onze club is geweest. Bovendien is Wout ook al jarenlang sponsor van onze club.

Verder is inzet alleen uiteraard niet voldoende maar Wout zijn vriendelijke karakter en zijn nette en correcte manier van werken, het altijd zoeken naar de gulden middenweg hebben zeker meegespeeld in de overweging om deze mooie onderscheiding aan hem toe te kennen.

Ik wil iedereen (familie en vrienden/molleden) die aanwezig was graag bedanken dat je geholpen hebt om dit een heel mooie verrassing te maken voor Wout. Bovenal wil ik natuurlijk ook Wout bedanken voor zijn inzet voor de club! Dat er nog maar vele mooie fietskilometers mogen komen.

Fietsgroeten Anne Marie Goossens-Verjaal

Voorzitter DTC de Mol

Jannes heeft tijdens deze feestelijkheden een kleine fotoreportage gemaakt.
Jullie kunnen het vinden onder:
Foto’s <Fotoboek de Mol> <Kalenderjaar 2020> <Club activiteiten> <A.L.V. Omni>
Of klik < Hier  >

Het stond al heel lang op mijn verlanglijst om de Winterelfstedentocht te rijden deze gaat de zelfde route als die de schaatsers rijden, dus net even iets anders dan met Pinksteren gereden wordt.

In November mij in de voorinschrijving ingeschreven in de hoop dat het goed weer zou zijn, want rond deze tijd kan het van alles zijn sneeuw regen harde wind.

Hotel geboekt in Leeuwarden alles geregeld, wachten op dag die komen zou.

Zaterdag 1 februari naar Leeuwarden gereden ik moest mijn startsetje ophalen tussen 10.00 en 14.00 uur bij het kantoor Friesland beweegt aan de Pallasweg, daar vandaan op naar het hotel.
De kamer was niet veel maar het was schoon en een goed bed en douche.

Even app aangemaakt zodat het thuisfront mij kon volgen en op de Garmin live track aan.
Koffer uitgepakt en het stuurbordje aan de fiets bevestigt daarna lekker gegeten in het restaurant.

Dat de ober naar me toe kwam of dat ik het voetballen wilde zien nou dat wilde ik wel hij zei loop even mee naar de lounge, daar hing me een scherm van twee en half bij anderhalf het leek of ik in het stadion zat, een heerlijke stoel werd neer gezet en kon ik naar mijn cluppie kijken 3-0 gewonnen, dat wordt lekker slapen.

Tijd om naar bed te gaan want om 5 uur liep de wekker af, even op teletekst kijken wat weer het wordt nou dat zag er niet best uit veel regen en harde wind en zij tegen mezelf het beste maar van maken. Om half 7 op de fiets richting de ijshal daar ging het gebeuren. Bij aankomst was het al een drukte van belang, de steppers waren al weg die starten om zes uur al en ik kon in de eerste groep starten om 7 uur, even voor 7 gingen  de deuren open voor de ligfietsen en daarna wij eerst een rondje om de ijsbaan aan eind weer stoppen want voor dat we weg mochten moest het Friese volkslied geblazen worden en een preek van Erben Wennemars konden we eindelijk de donkere ochtend in en het was zo waar droog maar dat duurde niet lang of de eerste druppels vielen al en werd alleen maar erger en begon het echt door te regenen de wind kwam ook nog opzetten nou het zou een barre tocht worden, ik vond een mooie groep met een fijn tempo zodat ik mij daarin kon verschuilen voor de wind.

Er was echter een nadeel dat zijn die ligfietsers die zie je heel slecht zo in het donker zij kunnen heel moeilijk een bocht in draaien dat was oppassen geblazen snel er langs richting Sneek dat was de eerste stempel plaats knipkaart tevoorschijn halen knipje erin en door op naar IJlst in IJlst aangekomen knipkaart erbij halen en daar konden we een krentenbol of een banaan en warme chocolademelk krijgen. De groep waar ik mee reed wilde snel verder ik vindt het prima met die regen niet te lang stil staan nu richting Sloten hier kregen we wind vol tegen maar het tempo bleef er goed in dwars door de open vlakte kwamen we in Sloten aan daar stonden al een aantal deelnemers te kou kleunen die waren ook erg slecht gekleed voor zo`n tocht maar knipje gekregen gingen we richting Stavoren bij het rode klif de zeedijk op met vol de wind in poeperd ging tempo stevig om hoog met een snelheid van 43 km/p waren we snel in Stavoren daar liggen mijn roets vlug een knipje halen en daar heb ik mijn groep verlaten om even te kijken of mijn nichtje al wakker was voor de koffie maar die lag volgens mij nog lekker te slapen want het was pas half tien en dat op zondag met zulk slecht is toch beter om op je bed te blijven helaas weer op de fiets richting Hindelopen maar voor ik Stavoren uit fietste zag de groep aan de koffie bij het restaurant het Vrouwtje van Stavoren en heb daar ook een bakkie genomen en een dumpke erbij dat is een fries koekje nu even gezeten te hebben gingen we als groep verder richting Hindelopen even buiten Stavoren had de organisatie een pijl naar links gezet maar dat is gravelweg en met dit slechte weer zou veel lekke banden opleveren en ik zij tegen de voorrijders dat ze beter rechtdoor konden rijden en dat we dan op de zelfde weg weer terecht komen zo gezegd zo gedaan een maal weer op koers te zijn zag je er een aantal staan met lekke banden die hadden wel de pijl gevolgd helaas ik moest niet aan denken dat je nu zou lek rijden met dit weer maar het ging nog steeds goed de benen waren nog steeds goed ik had het niet koud mijn regen jas en mijn schoenen hielden nog steeds droog en het hield op met zachtjes regen het ging plenzen maar volhouden in de groep gingen er ook paar afvallen maar we bleven met een man of 12 over langs de zeedijk naar Hindelopen en net voor Hindelopen stonden een paar ligfietsen stil die hadden een kap er over heen maar die was helemaal beslagen en konden zo niks meer zien. Hindelopen aangekomen moesten we naar binnen om onze knipje te halen nou ik had talent mijn hele bril besloeg zodat ik van een lief talige dame een theedoek kreeg om bril schoon te maken. En weer verder op naar Workum daar waren we vrij snel knipje gehaald en werd even over legt wat te doen hier te rusten of in Bolsward er werd gekozen voor Bolsward dus daar gingen we weer verder dan kom je de steppers tegen dat vindt ik toch wel erg knap 141 km steppen en door naar Bolsward aangekomen werden de fietsen keurig netjes neer gezet en opgepast zodat we met een gerust hard konden gaan eten bidons vullen en kreeg weer een theedoek voor de bril krentenbollen gegeten koffie en een cola erbij en weer naar buiten waar het nog altijd regent en keurig de fiets aan gerijkt op de fiets geklommen en werd ons succes gewenst het was nog maar een klein stukje zeiden de mannen van stalling en op naar Harlingen we hadden er nu 105 km er op zitten dus waren we op de helft maar het ging nog steeds goed de wind was nog steeds in ons voordeel en waren we snel in Harlingen daar kreeg ik een klein probleempje de rits van mijn regenjas wilde niet meer mee werken door al dat zand en regen maar werd al snel de helpende hand geboden zodat ik toch mijn knipkaart kon pakken en knipje kregen en door naar de volgende plaats en dat is Franker en gingen we dwars door de polder bij mooi weer zou dat geweldig zijn maar nu niet mijn handschoenen gingen nu water doorlaten maar ik kreeg geen kouden handen eenmaal in Franeker aangekomen weer het zelfde knipje erbij halen en verder op naar een tussen stop in Menalden nooit van gehoord bij een voetbalclub kregen we erwtensoep en roggebrood maar wat ik daar zag was niet normaal alle kleed kamers waren open en de kachels op tien daar zaten zoveel mensen die onderkoeld waren zo triest gezicht was dat zo dicht bij de finish maar goed we moesten verder en op naar Stiens daar aangekomen knipkaart tevoorschijn halen was ook weer een drama maar het lukte nu de laatste 50 km op naar Dokkum het keerpunt maar eerst door het bekende plaatsje Bartlehiem met het bekende tegelbruggetje wat is dat bruggetje stijl en op moment dat ik er over gaat vraag ik mij af hoe die ligfietsen dat gaan doen op naar Dokkum krijg een probleem met de Garmin zegt bekijk het maar ik had hem al aangesloten op de power pack maar ik kreeg hem niet meer aan waarschijnlijk al die regen nou we moeten door en zat te balen op de fiets waarom doe je het nou niet eenmaal in Dokkum aangekomen in het restaurant wat te drinken genomen en gekeken waar het aan kon liggen weer een theedoek gevraagd hem helemaal droog gemaakt en wat denk je hij had er weer zin in, nog twee knipjes te gaan ofwel nog 25 km, in het restaurant is het een enorme drukte bijna iedereen werd wel opgevangen door familie en vrienden mijn groep waar ik meereed stopte daar voorlopig en gingen zich van droge kleding voorzien en bleven nog tijdje bij de familie dat was jammer het was een fijne groep om mee te fietsen na afscheid van groep te hebben genomen probeerde ik mijn handschoenen aan te krijgen die waren zo nat dat me veel moeite kosten om ze aan te krijgen maar het lukte naar buiten waar het nog steeds regende op de fiets geklommen en door voor de laatste 25 km het was wel vreemd helemaal alleen door de polder op naar de volgende stempelpost in Oudkerk men had al gezegd dit wordt het zwaarste gedeelte van de tocht en was heel vreemd het was of dat ik helemaal alleen was mijn Garmin geeft aan rechtdoor en na twee kilometer eindelijk een bordje dat was maar goed ook want Garmin ging weer kuren vertonen en ik moest aan het liedje van Boudewijn de Groot denken de eenzame fietser het was zo zwaar om alleen tegen wind te beuken maar net voor Oudkerk kwam er een groep aan waar ik ben aangesloten en ging het gemiddelde fors omhoog en was ik snel in Oudkerk vlug naar binnen en knipje halen de laatste 15 km naar Leeuwarden maar deze mannen reden zo hard nog dat ik moest lossen maar gelukkig ik niet alleen er waren er nog vijf die moesten lossen en wij gezamenlijk naar Leeuwarden gefietst dwars door het centrum naar de voormalige gevangenis Blokhuispoort daar kregen we de laatste knip en werd er van ieder een persoonlijk finishfoto gemaakt.
Ik heb er zeven en half uur over gedaan 211km gereden met een gemiddelde van 29.9 gefinisht super trots was ik. Daar binnen was wel heel gezellig er stond daar een band te spelen hele mooie bar maar daar had ik geen zin ik was helemaal door weekt en wilde zo snel mogelijk die natte zooi uit en onder een warme douche staan.
Maar nu komt het sta je in het centrum van de stad Leeuwarden waar moet ik heen om bij het hotel te komen even vragen hoe ik het beste kan fietsen naar de ijsbaan je zou denken dat een ieder die Leeuwarden woont de ijsbaan weet te vinden nou nee dus van die één moest ik die kant van de ander de andere kant kortom op een bepaalt moment komt er mij iets bekend voor deze weg rijden wij ook met Pinksteren als we Elfstedentocht rijden, na 14 km om rijden eindelijk de goede weg naar het hotel wat was ik blij dat ik deze voor me zag en al die natte kleren uit kon doen en eindelijk de warme douche wat knap je dan op. Nog even op bed gekeken naar Mathieu v/d Poel wat een klasse.

Nu dit is mijn verhaal over mijn beleving van de winterelfstedentocht het was 1keer maar komt zeker
GEEN TWEEDE het is mooi geweest.

Henk Biest