Oftewel: de Mol2Daagse; terug van weggeweest, we kunnen en mogen weer. Zaterdag 2 juli vertrokken we vanuit het clubhuis, uitgezwaaid door brengers (stoere Mol leden kwamen natuurlijk met rugzak/weekend tas(je) op de fiets) en onze voorzitter. Het was mooi weer en straf windje in de rug; wat wil een fietser nog meer! Over gebaande banen richting Gorinchem om vervolgens langs de Linge te rijden verder richting oosten. Schitterende route over rustige wegen (knap werk van routebouwer Rinus) maar hoe mooi ook, op een gegeven moment gaat de inwendige mens opspelen en we waren blij dat de theetuin in Maurik in zicht kwam.

                               Wat een schitterende locatie, super vriendelijke mensen, mooie tuin en heerlijke koffie met kersengebak. Eigenlijk wil je daar gewoon blijven zitten maar captain Henk was onverbiddelijk: uit die luie stoel en verder fietsen! We vervolgden onze weg langs de Neder-Rijn om die bij Rheden over te steken. Daar lag de Grebbeberg al op ons te wachten; eigenlijk niet een probleem. De Wageningse Berg verderop heeft al meer iets weg van een kuitenbuiten en de explosieve klimmersbenen werden hier duidelijk gescheiden van de diesel klimmersbenen. Maar goed, iedereen genoot van de omgeving. We begonnen de eindstreep al een beetje te ruiken maar moesten echt eerst nog de Italiaanse weg op om van het geaccidenteerde Arnhem zelf nog maar te zwijgen.

In de Stayokay in Arnhem konden we gelijk door naar de kamers, het terras (in willekeurige volgorde) of nog een extra “berg” lusje te doen. Een vijftal Mollers tekende hiervoor en kwamen moe maar zeer voldaan terug. Stelletje bikkels!

Mol2daagse 2022 3s Avonds gezellig bijpraten, eten, korte wandeling om het hotel heen (wat is het daar mooi en rustig) en opladen voor de volgende dag. Na een goed ontbijt begonnen we aan de terugreis. Het straffe windje van gisteren was er nog steeds maar nu hadden we die de hele weg tegen. Ai! De route ging nu via Bennekom en Veenendaal. De “ellende” begon toen we de dijk opdraaiden richting Wijk bij Duurstede en de wind ons terug naar Arnhem wilde blazen. Redelijk uitgepierd (nou ja, ik dan) kwamen we bij de stop. Heerlijk koffie gedronken en ja, alweer wat erbij en toen op naar de finish. Bij Meerkerk roken we de eindstreep al waar we weer opgewacht werden door onze voorzitter en ophalers. Heerlijk weekend, dank voor de inzet van de betrokken vrijwilligers.

Ada uit de Bosch