Knarrendag 2022

Knarrendag 2022 (231)


En toen stonden we ineens met z'n dertigen op het middelpunt van Nederland.
Er was een bijzondere plek bedacht voor de traditionele tussenstop tijdens de Knarrendag. De Goudsberg. Een pukkel op de Veluwe gevormd door stuwwal Meulunteren-Wageningen met een hoogte van zo'n vijftig meter. Je begint eraan en zonder parkoerskennis sta je -zoals anderen zeggen- geparkeerd. De weg oversteken, een haakse bocht naar rechts en dan vanaf 2 meter per uur weer optrekken. Moet kunnen, behalve als de weg “enigszins” hellend (naar boven) is en je denkt dat je achterwiel niet rond meer is...

Voor de tiende Knarrendag was door Jannes (geboren Veluwer) en Albert (king of knooppoints) weer een uiterst gevarieerde route bedacht en voorbereid. In aanloop op deze 1e woensdag in september werd er wel voorzichtig maar niet alarmerend gemeld dat er wel wat hoogtemeters te overwinnen waren. Voor Knarren van ons kaliber zou dat eigenlijk niet onoverkomelijk moeten zijn. Vaak is het op de Veluwe zo, dat je de meeste verhogingen wel aan ziet komen (op de Goudsberg na…) en daarna bij de afzink bedenkt dat het wel meevalt allemaal.

Toen Jannes en ik op tweede Paasdag 2012 een lange dag in de volgwagen hadden, is het al wat langer levende idee van een Knarrendag doorgesproken waarna in september van hetzelfde jaar de eerste rit een feit was.
En ging dat zo maar? Bijna. Jannes schakelde ook vrouw, schoonzus, zwager en diens broer in. En wat bleek: tien jaar later nog steeds hetzelfde gouden team. Ze gingen even kijken of dat fietspad nog te begaan was en ze regelden tegen een schappelijke prijs een buffet bij startplaats de Goudreinet. En de verrassing: balletjes gehakt en gekookte eitjes bij de tussenstop. Inmiddels, na tien versies, zijn er door Ita zo’n 700 gehaktballetjes gemaakt, terwijl Geurtje en Floor verantwoordelijk waren voor ook zo’n 700 gekookte eitjes (en uiteraard daarvoor een hoeveelheid Barneveldse kippen).

                               In tien jaar tijd zijn er door de Molse knarren bijna 1000 kilometer Veluwse wegen befietst. Al dan niet beknooppuntt. Al dan niet breed, smal, erg smal, begrint of bezand. Zeker is dat ze nog niet allemaal onder de smalle bandjes zijn geweest en als er een 2e of 3e keer overheen zou zijn gegaan was dat niet opgemerkt. Hulde dus voor de trouwe parkoersbouwers met hun assistenten.

Maar, helaas komt aan alles een eind. Stoppen op het hoogtepunt of het na tien keer welletjes vinden. Jammer, helaas, maar respect voor het besluit. En respect voor de inzet van het gouden team.
Zonder hun creativiteit was het niet mogelijk geweest om tien Knarrendagen te realiseren. Tien Veluwse dagen die duidelijk aan een behoefte voorzien. Tien keer weer het gevoel bij de deelnemers laten opkomen wat toerfietsen bij een vereniging nu precies inhoudt. Tien keer Knarren (maar ook pré-knarren) een geweldige dag bezorgen waarvan je het jammer vindt dat de dag is afgelopen.
Tien keer je verheugen op de volgende Knarrendag.

Dus nu toch op naar de elfde Knarrendag op de 1e woensdag van september ?
Jannes en Albert zijn echt met het organiseren van de Knarrendag gestopt.
Maar tot groot geluk zijn vier deelnemers (wat jongere Knarren) van de lustrumrit bereid gevonden om met de input van Jannes en Albert het stokje over te nemen. Ada, Berni, Chris en Jos, heel veel plezier bij de voorbereidingen van de komende Knarrendagen. Jullie zullen zeker slagen, er valt nog zoveel moois te zien op de Veluwe. En heel misschien, toch iets met Goudreinet?

Eén persoonlijk verzoek: laat -ondanks het uitzicht- de top van de Goudsberg de komende 20 jaar buiten de route. Tenminste vanaf de Meulunternse kant.

Douwe.

Lucinda Brand Festival 30-07-2022

LBF 2022 1Wat ooit gestart was met een Lucinda Brand Vrouwendag bij ons op de club, is in een mega vorm teruggekomen. En wel als in een echt, spectaculair wielerfestival voor alles en iedereen die het fietsen in de meest brede zin van het woord omarmt! Het programma omvatte o.a. wielerclinics (race en veldrijden), wedstrijden voor jeugd, mannen en vrouwen, een Kidscorner, stands van Trek, Wahoo, kledingverkoop, smoothie bar en een heuse biertap met het wielerbier bij uitstek: Kwaremont. Prominente gast was Sven Nys. Mooi was het duel Brand – Nys waar deze wereldtoppers even lieten zien hoe behendig ze zijn op de fiets.

Een voor ons belangrijk aandeel was de toertocht. Er waren drie supermooie routes uitgezet in de Alblasserwaard van 48, 80 en 125 km. Het uitgangspunt was deelnemers te laten kennismaken met het trainingsgebied van Lucinda. Het accent lag op het genieten van het mooie weer en de schitterende omgeving. Er zijn een kleine 150 toerfietsers vertrokken, die onderweg een leuke “bad eend” (mascotte van één van de sponsoren van Lucinda) stop konden maken. In Brandwijk stond een team van Mol vrijwilligers klaar om iedereen van drinken en eten te voorzien (de 125 km kwam daar zelfs twee keer langs).

Terug op het festival terrein was het feest en kon iedereen nagenieten van heerlijke koffie (ja, van sponsor SegaFredo), eten of een verkoelend biertje. We hebben met een stevig aantal Mol vrijwilligers kunnen helpen (voorbereiding routes, op- en afbouw, ophalen en wegbrengen materialen, bemensing “bad eend” post, inschrijvingstafel en pauzeplek, inzet Mol auto. Pareltjes Fotografie (ja, de fotograaf van Zwijndrecht Zwijndrecht) was een deel van de dag aanwezig om geheel belangeloos prachtige foto’s te maken.
( Zie voor de foto reportage <Foto's> <Fotoboek de Mol> <Kalenderjaar 2022> Clubactiviteiten> of klick < Hier >

LBF 2022 2Waarom werd dit alles georganiseerd? Ja, uiteraard om veel mensen een topdag te bezorgen maar het belangrijkste was toch om geld bijeen te halen voor de Hersen Stichting. Ik wil graag alle Mol leden bedanken die zich als fietser en/of als vrijwilliger hebben ingezet om het Lucinda Brand Wieler Festival tot een groot succes te maken en bij te dragen aan deze stichting.

Ada uit de Bosch

Dordrecht – Arnhem – Dordrecht

                               Oftewel: de Mol2Daagse; terug van weggeweest, we kunnen en mogen weer. Zaterdag 2 juli vertrokken we vanuit het clubhuis, uitgezwaaid door brengers (stoere Mol leden kwamen natuurlijk met rugzak/weekend tas(je) op de fiets) en onze voorzitter. Het was mooi weer en straf windje in de rug; wat wil een fietser nog meer! Over gebaande banen richting Gorinchem om vervolgens langs de Linge te rijden verder richting oosten. Schitterende route over rustige wegen (knap werk van routebouwer Rinus) maar hoe mooi ook, op een gegeven moment gaat de inwendige mens opspelen en we waren blij dat de theetuin in Maurik in zicht kwam.

                               Wat een schitterende locatie, super vriendelijke mensen, mooie tuin en heerlijke koffie met kersengebak. Eigenlijk wil je daar gewoon blijven zitten maar captain Henk was onverbiddelijk: uit die luie stoel en verder fietsen! We vervolgden onze weg langs de Neder-Rijn om die bij Rheden over te steken. Daar lag de Grebbeberg al op ons te wachten; eigenlijk niet een probleem. De Wageningse Berg verderop heeft al meer iets weg van een kuitenbuiten en de explosieve klimmersbenen werden hier duidelijk gescheiden van de diesel klimmersbenen. Maar goed, iedereen genoot van de omgeving. We begonnen de eindstreep al een beetje te ruiken maar moesten echt eerst nog de Italiaanse weg op om van het geaccidenteerde Arnhem zelf nog maar te zwijgen.

In de Stayokay in Arnhem konden we gelijk door naar de kamers, het terras (in willekeurige volgorde) of nog een extra “berg” lusje te doen. Een vijftal Mollers tekende hiervoor en kwamen moe maar zeer voldaan terug. Stelletje bikkels!

Mol2daagse 2022 3s Avonds gezellig bijpraten, eten, korte wandeling om het hotel heen (wat is het daar mooi en rustig) en opladen voor de volgende dag. Na een goed ontbijt begonnen we aan de terugreis. Het straffe windje van gisteren was er nog steeds maar nu hadden we die de hele weg tegen. Ai! De route ging nu via Bennekom en Veenendaal. De “ellende” begon toen we de dijk opdraaiden richting Wijk bij Duurstede en de wind ons terug naar Arnhem wilde blazen. Redelijk uitgepierd (nou ja, ik dan) kwamen we bij de stop. Heerlijk koffie gedronken en ja, alweer wat erbij en toen op naar de finish. Bij Meerkerk roken we de eindstreep al waar we weer opgewacht werden door onze voorzitter en ophalers. Heerlijk weekend, dank voor de inzet van de betrokken vrijwilligers.

Ada uit de Bosch

Appeltaart in Oudenbosch

2022 07 06 appeltaartOudenbosch01

De dag begon goed, woensdag de 6e juli 2022.
Een troostbakkie aan Henk en een afgesloten pad omdat er takken van bomen werden afgezaagd. Dus de mooie lus via de Kop van het Land, daarna doorsteken naar het steeds mooier wordende natuurgebied de Elzen ten zuiden van Dordt.
De Moerdijkbrug aan de ongebruikelijke -maar toch toegestane- zijde passeren is in dit jaargetijde ook geen straf. Dan denk je dat je het wel gehad hebt. De geijkte weggetjes richting Oudenbosch op beide duimen kennende. Maar wat toverden Harry en Albert nu toch weer uit hun carbonnen hoed? Na al die jaren op de automatische piloot via de Afgebrande Hoeve naar de namaak Sint-Pieter fietsen ineens een “onbekende” afslag. En daarna nog een en nog een…. Langs onbekende begroeiing -we moeten nog uitzoeken wat het nu precies was- weer een weggetje links, voorbij een stopbord de straat over en ineens was het daar.
2022 07 06 appeltaartOudenbosch02

Wat een prachtige tuin, wat een gastvrijheid en wat een lekkere koffie en versgebakken appeltaart. Moeilijk te snijden was ie, zo warm uit de oven. Het appeltaartbordje was bijna te klein en op mijn vraag op het stuk wat ik gepresenteerd kreeg voor drie personen was, kreeg ik een ontkennend antwoord. Ik zal er wel heel erg hongerig hebben uitgezien.
12 Mannen aan een tafel, genietend van de dag en de pauzeplek en wat had de dochter van Harry het goed voor elkaar. Top en nogmaals hartelijk dank voor de ontvangst.
Nog iets over de terugweg? Die was nagenoeg identiek aan de heenweg. Dus weten we nog steeds niet welke planten er stonden.
Douwe.

Servais Knaven Classic 01-05-2022

ETTEN-LEUR 
De eerste Servais Knaven Classic na de Corona is afgelopen weekend weer verreden. Op een mooie zonovergoten dag konden de deelnemers kiezen uit 3 routes van 50 kilometer rondom Etten-Leur. 

“De organisatie zelf was niet het probleem, de draaiboeken lagen er en het was inmiddels de achtste editie” vertelde Niels Mensink namens Stichting Wielertopsport Etten-Leur, organisator van de toertocht. Spannend was het wel geeft hij toe.

“Door Corona en de ontwikkelingen rondom de sterke inflatie is de wereld wel veranderd. De vraag is dan toch of we de vrijwilligers en sponsoren kunnen vinden om dit mogelijk te maken. Gelukkig is dat gelukt. De voortekenen waren dan ook gunstig. Ook het aantal voorinschrijvingen lag op het zelfde niveau als voor Corona.” Het totaal aantal deelnemers was met 333 aan het eind van de dag wel minder dan men op gehoopt had. “We gaan komende week evalueren. Wellicht het feit dat we midden in de mei vakantie zitten wel invloed heeft op het aantal deelnemers. Normaal zitten we na de vakantie, misschien dat dat scheelt.”

Dat de tocht niet alleen door mensen uit de eigen regio gereden wordt liet Niels Mensink later op de dag nog even weten. “Ik sprak Andre Hoogenboom en zijn broer Gino uit Dordrecht die de route vandaag gereden hadden. Andre had vandaag 5 kilometer extra gereden zodat hij vandaag precies 300.000 kilometer gefietst had sinds april 1988. Hij was hier best emotioneel om omdat hij ondertussen ook medisch wel de nodige problemen had gekregen. Het is dan mooi dat we als organisatie mensen kunnen stimuleren mooie en bijzondere persoonlijke records te halen.”

IMG 20220505 WA0006IMG 20220505 WA0004 1

Over mensen helpen gesproken. De toertocht bestaat bij de gratie van sponsors, waaronder sponsors van voedsel. “Door het lagere aantal deelnemers dan verwacht hadden we veel over. Alles wat over was hebben we naar de voedselbank kunnen brengen zodat we ook op dat vlak een belangrijke bijdrage hebben kunnen doen.”

Bron: Regionale krant "Etten-Leurse Bode"
Krijn ten Hove

 

Kleine foto reportage gemaakt door Gino Hoogenboom.