De ultieme uitdaging voor racefietsers!waterlinie 2021 1

Beleef op zondag 20 juni de volledige Hollandse Waterlinies in één dag! Fiets verschillende afstanden door het Hollandse Waterlinies-landschap en geniet van alles dat Nederland – Waterland – te bieden heeft. Vandaag fiets je door wisselende landschappen en langs waterwerken, molens en dijken. Om de ca. 50 km kom je een verzorgingspost tegen op een van de prachtige forten van de Stelling van Amsterdam of de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De Hollandse Waterlinies zijn de Stelling van Amsterdam en de Nieuwe Hollandse Waterlinies samen. Het is een 200 km lang groen, rustgevend landschap en telt bijna 100 forten. Ga jij deze fietsuitdaging aan?”

waterlinie 2021 2Dit was de wervende tekst op de website. Tsja, dat kwam wel overeen met het ambitie niveau van Amol en Bmol. Dus manlief 1 bereid gevonden om ons ’s ochtends om 8 uur precies te droppen bij de start. De route zat in de Garmin, maar de hele tocht was uitgepijld. Verwarring aan het begin: volgen we nu rode of gele pijlen? Nee, gele, die rode waren van de tocht van gisteren.
Onder een bewolkte hemel met vele tinten grijs begonnen we onze tocht langs het kronkelige riviertje Gein Noord om later bij de Vecht uit te komen richting Muiderberg en vandaar door naar vestingstad Naarden. Het was overal nog erg rustig op de weg; het was bijna een surrealistisch gevoel van alleen op de wereld zijn. Bij de eerste verzorgingspost (na 50 km) in het fort bij Kortenhoef waren er meer verzorgers dan fietsers en konden we voldoende afstand houden en ons tegoed doen aan banaan, ontbijtkoek en de bidons bijvullen (het was nog steeds relatief koel maar wel dorstig weer).

Op ons gemak weer verder voor het volgende traject. Via de mooie Loosdrechtse Plassen kwamen we in Loenen en Nieuwersluis. Daar moest Amol nog een praatje doen over de voormalige kazerne, later meer bekend als “militair penitentiair centrum Nederland”. Vader Amol had daar tijdens zijn diensttijd als “bewaking aan de poort” doorgebracht. Bijzonder om daar nu met je racefiets in de hand even bij stil te staan. Terug in het heden, ging de tocht via Maarssen richting Utrecht waar bij Fort Lunetten de tweede stop zou zijn.

waterlinie 2021 3We werden helemaal langs de oostkant van Utrecht geleid, ik had geen idee dat er zoveel groen was vlakbij zo’n grote stad. Via Groene Kan, De Bilt, randje Bunnik kwamen we eindelijk bij Lunetten. De wielergoesting was een beetje aan het zakken bij Amol want ze vond de kilometers voorbij kruipen en had behoefte aan een stop. Gelukkig goede verzorging, een cafeïne boost en extra koolhydraten besteld voor de broodnodige energie; keurig geserveerd met komkommer, tomaat en frambozen rechtstreeks “van het land”.

Buikje vol, beetje uitgerust, dus vol goede moed weer door. De teller was de 100 km gepasseerd dus waren we over de helft. De zon was inmiddels gaan schijnen en zelfs bij Bmol ging het jasje uit. Heerlijk door de open velden via Houten, langs de Lek richting de pont naar Culemborg. Naast het welkome zonnetje was helaas de wind ook wat aangetrokken. Het bijzondere van deze tocht is dat het geen lus is, maar fietsen van noord naar zuid (hoofdrichting). En bij een stevige zuidwesten wind, is dat een extra uitdaging. Afijn, pont net voor onze neus weg; genieten maar van extra pauze en het mooie landschap. De dames worden heel blij van pontjes en water op de route.

waterlinie 2021 4Aan de overkant gekomen, ging het langs een mooie, maar winderige dijk met schitterend uitzicht op de Lek richting Acquoy, langs de Linge, naar Kedichem. Je begint dan al een beetje de finish te ruiken maar dat is heel bedrieglijk want je gaat niet rechtstreeks naar Gorinchem. Eerst nog een mooie stop bij Fort Vuren. Het was daar behoorlijk druk maar de organisatie had een eigen standje met (fiets)lekkernijen. Even benen strekken en weer door richting oosten naar de pont naar Brakel.

Aan de overkant gekomen, ging het richting Loevestein. Met de finish “in zicht”, moesen nog diverse lusjes overwonnen worden voordat we uiteindelijk zicht hadden op de brug naar Gorinchem. Op het vrijliggende fietspad boven Sleeuwijk roept Bmol “flat”. En dat in het zicht van de haven. Afijn Bmol heeft supersnel een nieuwe binnenband erin gedaan terwijl Amol een beetje stond te lanterfanten totdat het achterwiel er weer in moest (specialiteit van Amol). Afijn, weer op pad voor de laatste loodjes; de brug over de Boven Merwede voelde een beetje aan als een stukje Mont Ventoux maar gelukkig was daar de ophaaldienst van manlief 2 en werden we keurig thuis afgeleverd. Nog even napraten over onze mooie, bijzondere tocht onder het genot van een mooi wieler trappistenbiertje.

Ada uit de Bosch