Omdat het op 8 augustus een extreem warme dag beloofde te worden, zaten twee Mol dames ruim voor 7.00 uur op de fiets. Veer “De Biesbosch” bleek die dag helaas pas om 10.00 uur te vertrekken vanaf Kop van ’t Land, waardoor werd besloten de voorgenomen route tegen de klok in te fietsen.  

gbgbls 2020 2Vroeg vertrekken heeft zo z’n voordelen. Je hoort en ziet vele vogels, het ruikt fris, het licht is prachtig en het is vooral heel stil op de weg. Zo stil dat Gaby, die ter voorbereiding op de warmte van tevoren blijkbaar iets te veel water had gedronken, dacht even ongestoord een sanitaire stop te kunnen houden. Er kwamen echter drie heren op een racefiets voorbij, waarvan er uitgerekend een bij Berni stopte en een praatje begon te maken. Gehaast haar broek ophijsend, voelde Gaby nog net dat ze gestoken werd door een insect en stapte bovendien in de brandnetels. Azaron smerend, voegde ze zich bij Berni, wiens gesprekspartner een gelovig man bleek. Hij droeg niet alleen een wielershirt met tekst ter promotie van Jezus erop maar vouwde bovendien de handen en begon hardop voor hen te bidden.

Nog enigszins verbaasd vervolgden de dames, lacherig, via Lage Zwaluwe en Drimmelen hun weg naar Geertruidenberg. Daar aangekomen was de horeca, vanwege het vroege tijdstip, nog lang niet open. De bewoner van een monumentaal pand (uit ca. 1850 waarvan de oorspronkelijke functie een kerkelijke dienstwoning was) aan het plein, die zijn krant aan het lezen was, kon niet zeggen of er elders wel iets open was. De dames maakten van de gelegenheid gebruik om het beeld van Sint Gertrudis voor de Geertruidskerk eens nader te bekijken. Tot hun verrassing kwam de echtgenote van de man naar buiten en vroeg of zij koffie wilden. Er werden stoeltjes van binnen gehaald en, op veilige afstand neer gezet. Ze mochten zelfs kiezen uit gewone koffie of cappucino.

gbgbls 2020 0Na deze gezellige ontmoeting en onverwachte traktatie reden Berni en Gaby verder via Werkendam en zochten een bankje om hun boterham te eten. Bij het zien van een bord dat duidde op de aanwezigheid van bijen, besloten ze een aantal kilometers  door te rijden. Ongetwijfeld kennen jullie het gevoel en geluid van een bij of hommel die tijdens het fietsen tegen je aan vliegt. Dat overkwam de dames ook. Vrijwel tegelijkertijd. Berni reed voorop. “Pok! Pok! Pok! Pok! Pok!”, klonk het. Tegen de helm, in het gezicht, tegen de romp, armen en benen. Al snel realiseerden ze zich wat er gaande was. Bijen! Ze reden midden in een bijenzwerm. “Mond dicht, niet stoppen, vooral door fietsen, op hoop van zegen! ”, dachten zowel Gaby als Berni, zonder een woord met elkaar te wisselen. Of de zwerm met hen mee vloog is onbekend, maar het leek een eeuwigheid te duren voordat het stil was en ze eruit waren.

gbgbls 2020 1Een stuk verderop kwamen ze op adem. Nog nooit hadden ze zoiets meegemaakt. Wat was dat eng! Gelukkig was geen van hen gestoken. Al speculerend fietsten ze verder: “Was het een straf omdat ze die ochtend toch wel grapjes hadden gemaakt? Waren ze juist beschermd? Of was het gewoon toeval?”.

Het was in ieder geval een dag met bijzondere ontmoetingen. Op de veerpont wachtte een laatste verrassing toen Berni haar knipkaart voor de overtocht aanbood…

Gaby Gijbels