Ineens een lege agenda. Streep door geplande sportevenementen, sportschool gesloten, zwembad dicht. Gelukkig mochten we wel fietsen. En dat heb ik volop gedaan. Eerst alleen, wat later op de MTB met broer en met een vast groepje Mol dames
(uiteraard alles met in achtneming van de geldende regels).
De zorgzaamheidsfactor lag erg hoog in de groep: de ene keer zeulde de ene dame een thermoskan met koffie en bekertjes mee (en handgel!), de andere keren kwamen er heerlijk zelfgebakken cake of zelfgemaakte sportrepen tevoorschijn uit de rugzakjes. Al snel kwam er “verlichting” en konden we ons verheugen op “coffee to go” bij benzinestations of cafeetjes onderweg.

Al met al toch ook redelijk wat kilometers gemaakt en toen per 1 juni de terrasjes weer open mochten, vonden we dat we klaar waren voor een soort “supermol rit”. Twee dames hadden de rit deels voor verkend zodat we moeiteloos de kleine paadjes in de Krimpenerwaard kenden en niet verkeerd reden.  Op een warme en zonovergoten dag bij Kinderdijk op de pont en zo naar het Groene Hart om via een schitterende route uit te komen bij één van mooiste terrasjes aan de Nieuwkoopse Plassen. De beloning laat zich raden: koffie met gebak en uitzicht op de Noord Plas.

Op de terugweg werd het echt erg warm zodat we genoodzaakt waren nog een water/terras stop te maken en via de pont bij Bergambacht gingen we weer richting huis. De fanatiekste dame reed nog een klein ommetje en kwam toen precies op 150 km uit. Ik bleef steken op 143. Mooi toch?

fietsenincoronatijd 2020 0We hadden de smaak goed te pakken. Op de site van Fietssport zagen we een leuke route voorbij komen in Zeeland. Dus met 2 auto’s en voorzien van mondkapjes naar de Grevelingen dam, waar we starten (en ja eerst koffie, nee, geen gebak). De route ging met de klok mee naar St. Philipsland, Tholen naar Zuid-Beveland. Het was een schitterende route; er was wel veel wind. Het lijkt wel of ZW 4-5 in Zeeland nog harder is dan hier in de polder. Lekker beuken tegen de wind in! De Garmin dame had de rest windje mee beloofd aan het einde van de tocht maar eerst nog verder richting noordwesten. Gelukkig kwamen we een heus fietscafé tegen in het dorpje Oostdijk waar ze koffie met jawel heerlijk zelfgemaakte appeltaart hadden. Verder maar, oversteek kanaal en in Kapelle raakte de Garmin de kluts een beetje kwijt. De Garmin dame werd hier wat nerveus van maar, op alles voorbereid, hadden we ook een ouderwetse kaart bij ons. Zo gingen we via ’s Heer Hendrikskinderen (wat een schitterende naam) richting noorden om uiteindelijk via de Zeeland brug weer in de buurt van fietsenincoronatijd 2020 1Bruinisse (en dus de auto) uit te komen. Dames B en Gmol gingen met de wind in de rug (jawel, eindelijk) snoeihard de brug over en waren al snel uit zicht. A en Ymol vlogen iets minder hard en ik wilde persé iets doen wat je tijdens de Baleco tour nooit kon doen: midden op de brug stoppen om te genieten van deze enorm imposante Oosterschelde. En het verplichte fotomoment natuurlijk; wel goed vasthouden want je werd bijna letterlijk van de brug afgeblazen.

Met uitzicht op de Grevelingen nog even heerlijk nagenoten met een verfrissing en toen moe maar zeer tevreden naar huis.

Ada uit de Bosch