Rondje Lek 5-8-2012

's-Zaterdags met mooi weer de puzzeltocht gefietst, terwijl er regen was voorspeld. Leuke tocht met heel "moeilijke" voor zichzelf sprekende vragen. Zo voor zichzelf sprekend dat je het antwoord over het hoofd ziet. Een relatief kleine groep heeft de tocht gefietst, maar ik weet zeker dat iedereen het naar zijn zin heeft gehad en na afloop hebben wij de honger gestild met soep en een broodje. Met dank aan Rinus, Douwe en Co.

Lees meer...

De taarten 29-7-2012

Zondag 29 juli 2012.
Een bijzondere dag. Olympisch goud voor de Babyloniënbroekse. In de stromende regen knetterhard naar de finish sprinten en daarna nog zinnige dingen zeggen. Na onzinnige vragen, zoals hoe ze zich voelt. De crème de la crème van het Nederlandse journaille op zijn smalst.
Daarvoor “haastte” het Mol-peloton –overigens niet in Londen zoals je begrijpt- zich over de Hoeksewaardse, Flakkeese, Brabantse en Zuidhollandse wegen en paden.
Eerder werd om acht uur het startsein gegeven door onze voorrijd-rookie Marcel. De wind zat hem in het begin niet mee, maar ondersteund door verkeersregelaars kwijtte hij zich samen met Chris kranig van zijn taak.
Nog ietsjes eerder viel op dat zwager Bart ook zonder zwager Ad de residentie had kunnen vinden, evenals de andere veertig deelnemers aan de Baleco-Molrit. Voor de pauze ging de rit langs min of meer bekende weilanden en over even zo min of meer bekende dijken. De Hoeksewaard. Door de één verguisd en door de ander bewonderd.

Lees meer...

Verstegen Molrit 14 juli 2012

De weersverwachting voor deze dag was dus echt Hollands, zodat wij, Hollandse jongens, wisten waar wij aan toe waren toen wij besloten om naar het clubhuis De Mol af te reizen. Hollandse meiden heb ik dit keer niet waar genomen. Het groepje was klein, een man of negentien. Cees Bakker en ik zouden de groep voor gaan en Cees Baan en Rinus v.d. Burg zouden ons als TC's, traffic cops, veilig over de drukke verkeersknoppunten loodsen. Jetse van Melick en Gerrit v.d. Koppel waren de piloten in de volgauto.

Lees meer...

Een memorabele Jan Jongman Memorial 8-7-2012

Zondag de 8ste juli.
De avond daarvoor alle noodzakelijke voorbereidingen gedaan. Twee bidons gevuld, de één met water en een stofje en de ander met water en een ander stofje. Je hebt zo je gewoonten. Krentenbollen gesmeerd, de ene kant met wat cholesterol verlagende boter (dat staat tenminste op de verpakking, dus is dat waar) en de andere kant met ijzerhoudende appel-perenstroop. Zo zou ik de volgende dag wel door kunnen komen. Mijn beursje, met dat nekwervelscheurende koordje uit de jaren tachtig lag naast mijn zonnebril en de telefoon wordt opgeladen. Schoenen naast de Tita, banden nagegeken en op de juiste spanning gebracht, rugtasje met plakspul en binnenband en helm aan het stuur, polartje erop en de kleren op de aantrekstand op de stoel.
Zo, het kan zonder enig probleem zes uur worden straks. De visite is net weg, er staat een berg afwas, maar de machine waar dat in zou moeten is er straks ook nog en ik ben op tijd terug om mijn vrouw te helpen bij het opruimen van de borden en messen en vorken en glazen en glazen en glazen. Aldus afgesproken, begin ik aan een welverdiende nachtrust. Dromend van een zonovergoten Jan Jongman Memorial, dromend van een erg grote opkomst om Jan met hun aanwezigheid te eren. En dromend van een hoestloze nacht. Dat zou na een verkoudheid van ruim twee weken toch eindelijk ook wel eens moeten kunnen.
Zes uur! Zondagochtend! Ik rol op mijn linkerzij om te zien of dat wekkertje zich echt aan de tijd heeft gehouden. Het staat er echt: zes uur (maar dan in cijfers). Geen hoestloze nacht gehad en ineens knorgrom ik een liedje: alle dromen zijn bedrog. Wat een waarheid. Is het slim om met de dan geldende weersvoorspelling de luchtwegen nog verder te tarten? Zou Jan me kwalijk nemen als ik op zijn dag verstek moet laten gaan? Nee, niet slim en Jan neemt het me niet kwalijk. Dat weet ik gewoon. Draai me op mijn rechterzij en inmiddels is het eenhalf uurtje later waarbij gevraagd wordt of ik niet ga fietsen. Nee, was mijn treurig antwoord. Nee, ik zou niet kunnen optekenen hoeveel man/vrouw zich bij het clubhuis hadden gemeld. Ik zou niet kunnen optekenen welke bikkels de nadertijd opkomende regenbuien hebben getrotseerd. Nee, ik zou niet kunnen optekenen dat (zoals eerder) in de geboorteplaats van Jan Jongman drijfnat werd gepauzeerd. En dat er toch nog, zoals ik elders heb kunnen lezen, zo’n 25 Mollers aan de start waren verschenen.
Het werd dus een memorabele dag. Zonder stempeltje, maar met welbesmeerde krentenbollen en 2 gevulde bidons. En…geen meter gefietst, waardoor ik dan ook niet mijn gemiddelde snelheid aan de lezer dezes kan onthullen. Een andere keer maar weer. Meer.

Douwe.

Het ritueel 1-7-2012

Een ritueel is een combinatie van handelingen met of zonder dwangmatige (of religieuse) achtergrond. Zo, dat is dus de definitie. De avond voordat er een Mol-rit gepland staat, verloopt dus altijd met de voorbereiding daarvan. Zo rond een uur of acht worden de bidons gevuld. Twee, want één is in mijn gedachte niet genoeg.
Bij thuiskomst de volgende dag blijkt die veronderstelling meestal onjuist, maar goed, men blijft bij een ritueel meestal steken in de gewoontes.

Lees meer...

Schijf 30-6-2012

Inmiddels is er een jarenlange traditie; bij een fietstocht van DTC de Mol hoort een verslag. Maar ja, wat schrijf je als op tijd de wekker is gegaan, er eindelijk een droge weersverwachting op de vertrouwde website staat en er, zoals gebruikelijk, weer een prachtige route op het menu staat. Onderweg de gebruikelijke flauwe, maar toch oh zo leuke grappen en grollen van de achterrijders; Cees die zich iedere keer laat afzakken en vervolgens kreunt als hij het gat weer dicht ‘moet’ rijden of de smeekbedes om een lekke band zodat het groepje wat de achterdeur van het peloton sluit wat te doen heeft behalve een beetje aanklampen enz. enz. Eigenlijk het standaard repetoire.
Afgelopen zaterdag was er zo één; prachtig weer met zelfs wind tegen op de heenweg en dus wind mee op de terug weg. Een puike route die bij Schijf in de buurt van Roosendaal zijn keerpunt had. Geen lekke banden, geen gebroken wielen en gelukkig ook geen valpartijen.De volgwagen werd dit keer bemand (beter gezegd bevrouwd) door Ada en Gaby.
Ondanks dat ze op meerdere plaatsen een omweg moesten maken, verrichtten de dames een vlekkeloze ondersteuning van de sportievelingen uit de Drechtsteden e.o. Is er dan echt niets te melden? Ja hoor; ik heb enorm genoten van een lekker fietstochtje van onze goed georganiseerde club.
Fietsen bij de Mol doe ik nog steeds voor m’n lol.
Jaap Booster


Math Salden 24 juni 2012

Vroeger dan vroeg opgestaan om op tijd, 6 uur, aan de Kerkeplaat aanwezig te kunnen zijn. Samen met zwager Bart naar het vertrekpunt gereden. Karel B., Miranda, Theo vd W, Dirk I, René, Henk S. en Hans van R. waren al aanwezig. Even voor zes kwam Henk B. met de volgauto en op slag van zes zijn wij aan onze reis naar Limbricht begonnen. Bij aankomst in Limbricht hadden zich al diverse Mollers verzameld. Na een kop koffie en ons startnummer aan de fiets te hebben bevestigd, zijn wij, Ronald S., Eric B., Henk S. Jaap B. Miranda K., Hans D., René B. , Ger de W., Dirk I., Theo vd W., Ton V., Theo R., André H., Luca, Edo Kalkman zwager Bart en ik zelf gestart, met in ons kielzog de volgauto met Henk B. en Karel B., vertrokken.

Lees meer...

Math vanuit een ander perspectief 23-6-2012

Angstaanjagende weersverwachtingen gingen vooraf aan de Omloop Math Salden. 95% Kans op regen en harde wind gaven samen het weercijfer een 2. Niet iets om je op te verheugen al is er altijd wel iemand (ik zal hem hier niet bij naam noemen…) die vooraf roept dat het pas leuk is als het regent. Ik had me vooringeschreven en ook veel zin om weer eens door de Limburgse heuvels te trekken. En als je dan ook al hebt afgesproken om met iemand mee te rijden (nogmaals bedankt Eric!) is er eigenlijk geen weg meer terug. Onderweg naar Limbricht was het weer prima en volgens de lokalen aldaar zou het pas om 14:00 gaan regenen. Achteraf kon dat wel met een handje zout genomen worden.

Lees meer...