Puzzelrit/Vossenjacht 2010 21-08-2010

Misschien ook geholpen door de goede weersverwachting, stonden op de 21e augustus 23 mannen en vrouwen aan de start van de puzzerit/vossenjacht.
Er was een route uitgestippeld die achter ons parcours, de golfbaan en uiteindelijk tot langs het Wantij en de Biesbosch leidde.
Onderweg was het de bedoeling dat er op een op papier gestelde vragen werd geantwoord.

Lees meer...

Naar Linschoten 1-8-2010

Wat valt je zoal op op zo'n vroege zondagochtend in De Molkantine. Zo een half uurtje voor het vertrek.
De trouwe Co.
De Co die zijn geld telt terwijl de koffiepot langzaamaan zijn werk doet. Zich vult met die voor die tijd zo broodnodige bruine oppepper. Co doet zijn best, altijd hetzelfde humeur en niet van zijn stuk te brengen.
Zonder Co, geen thuiskomen in de kantine.

Lees meer...

Jan Jongman Memorial 11-7-2010

Zondagochtend 11 juli 2010.
Acht uur.
Ruim dertig Mollers gaan op pad voor de Jan Jongman Memorial.
Eerder werd Jan Jongman in een kort voorafje door onze voorzitter op warme wijze herdacht. De feiten dat Jan aan de wieg stond van de toerclub en de toerclub in hart en nieren was, werden onder een luid applaus door alle aanwezigen bekrachtigd. Hiermee werd waardering getoond aan het leven van Jan. Een leven dat in het teken heeft gestaan van de Mol.  Opdat we niet vergeten...
Vanuit een nog nadampende Biesbosch ging de route naar het voor velen bekende café Goejanverwelle in Hekendorp.

Lees meer...

Een droomrit 4 juli 2010

Hendrik Ido Ambacht, 4 juli 2010.

“Hoe krijgt hij dat nou voor elkaar?” moeten de meesten van jullie gedacht hebben toen jullie gehoord of gelezen hadden dat ik een fietsrit had gemaakt met een wel heel bijzonder mens. Sterker nog; nu, drie dagen later kan ik het zelf amper geloven. Maar goed, het bewijs is er; ik heb Lance Armstrong en zijn Radio Shack team mogen vergezellen tijdens een trainingsrit!!!

Lees meer...

Bockenreijderstoer 27-6-2010

Dat het warm zou worden.
Dat je even een uurtje in de auto moest zitten om er te komen.
Dat het heel vroeg was om uit de veren te komen.
Dat het maar een ritje van 110 kilometer zou zijn.
Dat je weer een uurtje in de auto moest zitten om thuis te komen.
De Bockenreijdersrit  vanuit Rosmalen op zondag 27 juni.
Een rustige rit er na toe, in alle vroegte, met rechts van de weg een ooievaar in het landschap en koeien aan het ontbijt.

Een kleine twintig Mollers namen de moeite om van start te gaan van, wat later bleek, een prachtige toertocht door het Brabants land.
De tocht ging door het Brabantse land ten zuiden van ’s-Hertogenbosch. Vanuit Rosmalen, via stille weggetjes, langs afgelegen boerderijen en door donkere bossen door een schitterend natuurgebied, het landgoed “de Utrecht”. De koffiepauze was bij herberg “In den Bockenreijder”.
Prima uitgepijld, waardoor er maar twee kleine vergissingen werden gemaakt, die met de meest denkbare vrolijkheid werden geaccepteerd. Wij Mollers hebben daardoor nog meer waar voor ons geld gekregen. Een mooi dorpje van de andere kant bekeken en een “gesprek” aangeknoopt met een plaatselijke verkeersregelaar. De man wist niet beter en zwaaide naar ons. Gedacht werd dat hij ons de weg wees. Brabantse gebarentaal met een accent..
Maar wat een verademing om over de Brabantse dreven te trappen. Wat een rustige weggetjes en wat een prachtige natuur. Bossen, vennen, dorpjes. Asfalt, steentjes en een bijna kasseienweg.
Genoeg om te zien, genoeg om van te genieten en voor ons poldermensen was het gespotte duet reeën een moment dat het hart een sprongetje deed maken.

Dat hebben de thuisblijvers gemist.

De Bockenreijders legende.

In de 18e eeuw werd de naam Bockenreijders gebruikt door roversbenden die de Zuidelijke Nederlanden onveilig maakten. .Deze benden sloegen soms op één nacht op verschillende ver van elkaar verwijderde plaatsen gelijktijdig toe. De plaatselijke bevolking schreef het werk toe aan één en dezelfde bende.
De snelheid van verplaatsing leek in die tijd ongelooflijk en de mensen zagen er het werk van de duivel in, die de Bockenreijders de kracht gaven om zich op bokken te verplaatsen. De (weg) kapitein reed zelfs op een lichtgevende zwarte bok rond. Zij roofden met geweld bij de rijken en verdeelden hun buit onder de armen.

 Douwe


De tweede helft 5-6-2010

Van Zwijn naar Drecht.
Dit jaar, door fysieke problemen en daardoor een slechte voorbereiding, heb ik gebruik gemaakt van de geweldige mogelijkheid om me met de bus naar Zwijn te laten vervoeren.
Al jaren gaat er in aller vroegte een bus van Zwijn naar Drecht om onze Belgische fietsvrienden op de startplek van het jaarlijkse hoogtepunt van DTC de Mol af te zetten.  Wat vaak met bussen is, is dat ze weer terug gaan naar de plek waar ze vandaan komen. Ook in dit geval moest de Belgische bus dus weer terug naar Zwijn.

Lees meer...

De lappenmand komt leeg (woensdag 2-6-2010)

Vandaag voor het eerst na een aantal weken (of waren het maanden?) met de mannen met het eeuwige leven meegefietst. Het was een hartelijk weerzien in de ruimte met de meest slecht denkbare acoustiek bij Realplus, maar waar de koffie maar 1 euro kost. Uit beleefdheid heb ik me vanochtend maar voorgesteld aan de woensdaggroep, een warme handdruk zegt vaak meer dan twee woorden.
En toch vergat ik de mannen te bedanken voor de fruitmand die Anton een aantal weken geleden bij mij thuis bracht. Bij deze dus: bedankt.
Voor het vertrek om tien uur werden er twee groepen samengesteld. Eén voor hen, die net uit de lappenmand kwamen of wat vroeger thuis wilden zijn en één voor de bikkelaars en die van geen lappenmand weten of vinden dat half vier thuiskomen ook vroeg genoeg is.
Het waaide vanuit het noorden. Dus? De bikkelaars reden naar de paters in Meerseldreef.
Heen wind mee, en terug niet. De mannen die het effe of langer wat rustiger wilden doen, trokken naar Dussen. En hadden ook wind.
Maar wat een goed idee trouwens om op woensdag met twee groepen te gaan.
Zo raken de lappen lekker snel uit de mand en worden die daarna weer op een mooie manier gezonde mollen.
Kortom, vanochtend wakker geworden met een zonnetje aan de lucht. En -wonder oh wonder- hij schijnt nu nog steeds.
Ook voor mij is nu het fietsseizoen begonnen. Laat mijn luchtwegen geplaveid blijven zonder kriebels.
Ik wil die mannen met het eeuwige leven niet kwijt.
Douwe