Na een reeks natte dagen beloofde de weer-app een droge dag met zelfs wat zon. Vol goede moed trokken Bmol en Amol richting Brecht om mee te doen aan een veldrit toertocht.
Bij het passeren van de Belgische grens werd het steeds somberder en verdwenen de bovenste bladen van de windturbines zelfs in de mist.
De stemming werd wat vrolijker toen we bij het naderen van de startlocatie seingevers (zo heet dat daar) stonden om ons naar een riant parkeerterrein te leiden en vervolgens naar de start.
Voor de fietsen was er een bewaakte stalling. De zaal was al in kerstsfeer; eerst nog even koffie scoren. Dat ging niet direct (“eerst nog effekes bonnekes halen, madame”), de koffie was heerlijk en er stond een bak met madeleines (soort cake koekje).
De routes waren uitgepijld; de omschrijving vooraf luidde 80% onverhard en vlak.
We schrokken daarom even toen we al heel snel (en onverwachts) een steile klim tegenkwamen. Snel schakelen en soepeltjes kwamen we boven. We waren het nog niet verleerd.
Na een dik half uur fietsen kwam de zon tevoorschijn en we zoefden voort. De route was inderdaad vlak maar dat wil niet zeggen dat het erg makkelijk was.
We moesten door aardig wat blubber en zand heen ploegen, het geheel gelardeerd met wat boomwortels. Om het spannend te maken liep de route deels rakelings langs een waterplas met wat schuine kantjes.
Het mooie weer had inmiddels ook wandelaars al dan niet met hond naar buiten gelokt en was het soms laveren geblazen.
Maar alles gemoedelijk en in goede harmonie. De pauzeplek was prima verzorgd: heerlijke tomatensoep (met balletjes), fruit, koeken, sportdrank en water.
Na een dikke drie uur buffelen kwamen we moe en tevreden aan bij de finish waar het stampvol was met de après-bike. Lekker aansluiten dus en nagenieten.
Ada uit de Bosch
