‍De eerste woensdag van september

Ja en, zullen een aantal Mollers zich afvragen terwijl er ook veel Mollers zullen zeggen “eindelijk, het is weer zover”.

Ter verduidelijking, het gaat hier om de traditionele Knarrendag tocht die inmiddels al vele jaren op het programma staat.

Na enig wikken en wegen, mijn gezondheid houdt helaas nog steeds niet over, toch de stoute fietsschoenen aangetrokken en me ingeschreven.

De dagen voorafgaand aan de tocht thuis wat meer op het eten gelet in de hoop dat het woensdag 4 september zou moeten lukken.
Uiteindelijk op 4 september vol goede moed koers gezet naar ons traditionele verzamelpunt bij Pellikaan in Sliedrecht. Aldaar werden we welkom geheten door Andre Pellikaan en konden we genieten van koffie of thee. Voor ons vertrek naar Lage Vuursche werd door Ada aan Andre Pellikaan een fles wijn, door haarzelf meegebracht uit Frankrijk, aangeboden.

Eenmaal aangekomen in Lage Vuursche konden we voor aanvang van de tocht nog genieten van koffie met gebak bij restaurant Het Jagershuis. Nu de inwendige mens wel voldoende was verzorgd werd het tijd om datgene te doen waar we uiteindelijk voor kwamen namelijk fietsen!

Er was voor iedere fietser wel wat te kiezen. Je kon 60km of 90 km kiezen waarbij voor de 90km nog de mogelijkheid was om voor een rustig dan wel sneller tempo te opteren.

Via o.a. Groenekan, Maarsen langs de Vecht richting Vinkeveense plassen. Langs prachtige monumentale panden, woonarken (hier lijkt van problemen om financieel rond te komen ogenschijnlijk geen sprake) en uiteraard de rivier werd koers gezet naar onze pauzeplaats.

► Een restaurant....hm.

► Je moet echt ff stoppen om al die tekst te lezen. Maar wie doet dat nu.

► Een waypoint avant la lettre. Ook makkelijk onder een dicht bladerdek.

Prachtig gelegen langs de Waver kwamen we bij Restaurant De Stokkelaer, we hadden er inmiddels ronde de 50km opzitten dus tijd voor wat eten en drinken.
Naast de koffie, thee of andersoortig vocht gingen ook de tosties als zoete broodjes (?) over de toonbank. Vervolgens werd de tocht voortgezet richting Abcoude. Alvorens daar aan te komen wachtte ons nog een bijzondere uitdaging. We dienden namelijk nog  een watertje over te steken. Lijkt op zich niets bijzonders, ware het niet dat er geen vaste brug was maar een “handbediende” doe hetzelf pont. Met de nodige voorzichtgheid  zijn we met de complete groep de pont opgegaan en op die manier naar de overkant gegaan. Nu was de pont gelukkig geen Titanic zodat ook het ledenaantal van DTC de Mol niet naar beneden behoefde te worden bijgesteld!

 ► Donkere wolken boven Amsterdam

Eenmaal in Abcoude aangekomen meende Douwe een iets te enthousiaste scooterrijder wat verkeersregels bij te moeten brengen die vervolgens onder meer reageerde met een opmerking die verwees naar de eerste lettergreep van de naam van onze tocht en dus naar de leeftijd van Douwe. Je verzint het niet!

Vervolgens genietend van al het moois om ons heen terug naar Lage Vuursche met tegen het eind nog een stukje vals plat wat nog de opmerking “het lijkt wel of we naar Hooge in plaats van naar Lage Vuursche gaan” opleverde.
Aangekomen bij Het Jagershuis konden we genieten van de nodige drankjes en vervolgens van uitstekend gebakken pannenkoeken en een ijsje met slagroom. Wat wil je nog meer.

Het was weer een uitstekend georganiseerde tocht door organisatoren CJBA (volledige namen bij een ieder bekend lijkt me). Uiteraard heel veel dank voor jullie inspanning en ik denk namens alle deelnemers te mogen spreken door te zeggen “hopelijk ook volgend jaar een Knarrendag op de welbekende woensdag in september”.  
Op de weg terug naar huis kon ik alleen maar concluderen dat ik het fietsen met De Mol in groepsverband ontzettend heb gemist. 

► Lekker bij de koffie, bij de koffie, bij de koffie, bij de koffie....

Het was weer een uitstekend georganiseerde tocht door organisatoren CJBA (volledige namen bij een ieder bekend lijkt me). Uiteraard heel veel dank voor jullie inspanning en ik denk namens alle deelnemers te mogen spreken door te zeggen “hopelijk ook volgend jaar een Knarrendag op de welbekende woensdag in september”.  
Op de weg terug naar huis kon ik alleen maar concluderen dat ik het fietsen met De Mol in groepsverband ontzettend heb gemist. 

Hugo de Man