Het jaar 2022 is nog jong maar de dames barsten al van de plannen en de energie. Het belangrijkste doel is deelname aan de Pyreneeën Challenge (sponsortocht t.b.v. Ride4Kids) in september. Bmol had ambitieus de Muur van Geraardsbergen op het to do lijstje gezet. Dus togen we op 28 februari richting Ninove om deel te nemen aan de toerversie van Omloop van het Nieuwsblad. Voorzichtigheidshalve hadden we gekozen voor de kortste afstand (75 km), het is tenslotte nog erg vroeg in het seizoen.
De tocht was uitstekend georganiseerd. Scan and Ride buiten, dus je kon zo door. Voldoende parkeergelegenheid en een sporthal met sanitaire voorzieningen.
De temperatuur was bij de start maar een graad of wat boven nul maar de zon scheen al uitbundig. Vol goede moed op pad dan maar! Sommige wegen waren goed maar er zaten ook erg veel beschadigingen in het wegdek, goed oppassen dus. Het begin was vrij glooiend, mooie uitzichten en overal verkeersregelaars om je vrije doorgang te verlenen. Geweldig! Na enige tijd dook de Elverenberg-Vossenhol op, gevolgd door de al wat lastigere Valkenberg.
Na ruim 40 km was er een gezellige stop voor de fourage (alweer prima georganiseerd, met voldoende ruimte voor iedereen en goed gevulde bakken met sportvoer en sportdrank). Het was verleidelijk om lekker in het zonnetje te blijven niksen maar toch maar verder. Met gevulde buikjes gelijk de Tenbosse op viel tegen, maar gelukkig was de helling niet zo lang.
De spanning begon wat toe te nemen want het “monster” kwam steeds dichterbij. Na wat glooiende omzwervingen reden we Geraardsbergen binnen waar het gelijk begint te klimmen. Eerst op asfalt, valt nog mee, denk je dan. Bochtje om: kasseien; oeps dat wordt al zwaarder. Bij het plein (waar de dag ervoor tijdens de prof koers de kermis stond) linksaf (ook al stevig klimmen), rechtsaf en dan de lange, zware kasseienklim met een max. van 20%. De benen, longen schreeuwen inmiddels moord en brand. We zien stoere mannen lopen (ha, ha); linksaf: klein stukje minder steil. Even op adem komen en dan de finale. Rechtsaf en de beroemde, beruchte Kapelmuur op. Omstanders klappen, moedigen aan, eindelijk het hoogste punt is bereikt. Na wat uithijgen en bij komen, hebben we oog voor de schitterende omgeving. De kapel, het mooie uitzicht, de andere fietsers waarvan de meesten totaal uitgewoond boven komen. Maar onze ogen worden gelijk getrokken naar een bord waarop staat “proef de lokale patisserie”. Grote dozen vol met luchtig bladerdeeg met goddelijke vulling. Ok, we zullen het maar gelijk bekennen: we zijn meer dan één keer langs gelopen!
Lang genoeg gepauzeerd: we duiken de steile afdaling in en zijn blij met de maar licht glooiende volgende kilometers. Tot de volgende “verschrikking” zich aankondigt: de Bosberg. De dag ervoor hebben we kunnen zien op tv hoe zowel Annemiek van Vleuten als Wout van Aert hier hun beslissende demarrage plaatsten. Ongelofelijk imposant was dat! Wij (nou ja, ik vooral) kruipen omhoog op de schots en scheef liggende kasseien met vervelende kuiltjes aan de zijkant van de weg. Er is geen verkeer dus kun je kiezen voor het midden. De laatste 500 meter zijn respectievelijk 5, 9, 10, 10 en 4% met een max. van 11,3%. Toch maar even lachen naar de fotograaf die boven staat en net doen alsof het een makkie was!
De laatste 10—15 km naar de finish verlopen zonder problemen, eindelijk hebben we de wind in de rug en het zonnetje gaat steeds meer branden. Het laatste stukje door Ninove gaat langs een drukke verkeersweg maar groepjes fietsers worden steeds opgepikt door motoragenten met zwaailicht die ons veilig naar de finish straat loodsen.
Einde van een schitterende tocht met zo’n 850 meters hoogtemeters. Hier zijn we best tevreden mee.
Ada uit de Bosch
Berni Larkin
