De dag begon goed, woensdag de 6e juli 2022.
Een troostbakkie aan Henk en een afgesloten pad omdat er takken van bomen werden afgezaagd. Dus de mooie lus via de Kop van het Land, daarna doorsteken naar het steeds mooier wordende natuurgebied de Elzen ten zuiden van Dordt.
De Moerdijkbrug aan de ongebruikelijke -maar toch toegestane- zijde passeren is in dit jaargetijde ook geen straf. Dan denk je dat je het wel gehad hebt. De geijkte weggetjes richting Oudenbosch op beide duimen kennende. Maar wat toverden Harry en Albert nu toch weer uit hun carbonnen hoed? Na al die jaren op de automatische piloot via de Afgebrande Hoeve naar de namaak Sint-Pieter fietsen ineens een “onbekende” afslag. En daarna nog een en nog een…. Langs onbekende begroeiing -we moeten nog uitzoeken wat het nu precies was- weer een weggetje links, voorbij een stopbord de straat over en ineens was het daar.
Wat een prachtige tuin, wat een gastvrijheid en wat een lekkere koffie en versgebakken appeltaart. Moeilijk te snijden was ie, zo warm uit de oven. Het appeltaartbordje was bijna te klein en op mijn vraag op het stuk wat ik gepresenteerd kreeg voor drie personen was, kreeg ik een ontkennend antwoord. Ik zal er wel heel erg hongerig hebben uitgezien.
12 Mannen aan een tafel, genietend van de dag en de pauzeplek en wat had de dochter van Harry het goed voor elkaar. Top en nogmaals hartelijk dank voor de ontvangst.
Nog iets over de terugweg? Die was nagenoeg identiek aan de heenweg. Dus weten we nog steeds niet welke planten er stonden.
Douwe.
