Tsja, het is wellicht wat overdreven om je hiervoor aan te melden (en maar af te wachten of je wordt ingeloot) omdat je elke dag de lussen van de AGR vanuit Valkenburg kunt rijden. Maar…we wilden nu gewoon de officiële tocht rijden en genieten van de bijzondere sfeer en de hele entourage meemaken. Amol was gelijk ingeloot maar Bmol moest nog even wachten tot de tweede ronde. Toen het licht op groen ging, konden er plannen gemaakt worden. Hotel overnachting zou wel fijn zijn, de mannen wilden ook wel mee, dus uiteindelijk werd het een lekker lang weekend in een mooi hotel in Slenaken.
Op zaterdagmorgen voor dag en dauw Bmol opgehaald (de mannen vertrokken later), alle parkeeraanwijzingen op de snelweg genegeerd en langs het spoor op 1,5 km van de start in Valkenburg een prima parkeerplek gevonden. De vreugde hierover werd wat getemperd toen het ineens stevig begon te hagelen. Oeps, maar even wachten en schuilen in de auto. Even later weer strak blauwe lucht en naar de start. Daar was de logistiek niet echt briljant met als dieptepunt vijf Dixies op het grasveld wat veranderd was in een modderpoel. Vaste sanitaire voorzieningen waren hermetisch afgesloten.
Vol goede moed op weg, het was koud, het waaide hard, het was droog en de zon scheen. We hadden gekozen voor de gele lus van 125 km (1250 hoogtemeters), juist omdat we zelf meestal de noordkant van Zuid-Limburg overslaan. Wat stond ons allemaal te wachten? Als opwarmertje de Geulhemmerberg en even later bij Elsloo de Maasberg. We waren hier helemaal in ons element want een echte kasseienklim. De rest van het programma: Adsteeg, Lange Raarberg, Biesenweg, Bergsweg, Fromberg, Silbergrubbe, Cauberg.
Het al oude gezegde “aprilletje zoet, geeft weleens een witte hoed” hebben wij die dag aan den lijve mogen ondervinden. Strak blauwe luchten werden ineens afgewisseld met donkergrijze waaruit regen en hagel tevoorschijn kwam. Regenjasje aan, regenjasje uit, repeat! Gelukkig was het bij de verzorgingsposten onderweg wel droog en werden we getrakteerd op veel sfeer, een uitgebreid assortiment sportvoeding, water en sportdrank. Prima georganiseerd.
We hebben uitgebreid genoten van het mooie Limburgse landschap maar op een gegeven moment gaan de kilometers wel tellen. De Fromberg duurde eindeloos, boven even gestopt om van het schitterende uitzicht te genieten. Wat nu? In de afdaling kwamen we bij een Y sprong waar ineens alle bordjes verdwenen waren! Bmol was gewoon door gesjeesd maar Amol had de route ook in de Garmin staan en wist dat we links moesten aanhouden; afijn, even later kwam Bmol ook weer terug (extra klimmeters ha, ha) en begonnen we aan de laatste loodjes. Het was misschien de speciale sfeer, de aanmoedigingen maar eigenlijk viel de Cauberg best wel mee.
Moe maar blij kwamen we samen over de finish. Medaille om je nek en uitblazen. De Cauberg was afgesloten voor dalend verkeer en ook met de fiets mocht je er niet langs. De aanwijzingen retour Valkenburg waren niet heel duidelijk (of we waren niet zo alert meer); Amol werd er een beetje chagrijnig van, dus opperde Bmol om even pauze te nemen op een terrasje en een pintje te pakken. Na wat gezellige kletspraatjes met locals, kwamen we toch weer netjes uit bij de auto en op naar het hotel. Daar zaten de mannen al op ons te wachten met een mooi glas Val Dieu. Lekker aanschuiven maar. Net toen we ons wilden opmaken voor een welverdiende poetsbeurt, kwam de mededeling dat er geen warm water was in het hotel (monteur is onderweg, maar het kan nog wel even duren). Dan toch maar even snel opfrissen met koud water (en nee, mijn haar heb ik niet gewassen), omkleden en weer naar beneden voor een heerlijk diner.
De zondag van de wedstrijd was het gelukkig wel stabiel weer. We hebben het mannenpeloton twee keer voorbij zien suizen (net voor de Loorberg) en verder een mooie wandeling gemaakt. Super weekend!
Ada uit de Bosch
Berni Larkin
